اتریوم در تراست والت؛ آموزش ETH، توکن‌های ERC-20، Gas و Etherscan

برای دریافت اتریوم در تراست والت باید مشخص کنید ETH را روی شبکه اصلی Ethereum می‌خواهید یا شبکه دیگری مثل Base و Arbitrum. این انتخاب مهم است، چون هر سه شبکه می‌توانند آدرس‌هایی با پیشوند 0x داشته باشند، اما موجودی و تراکنش‌های آن‌ها مستقل است. اگر هم قصد دریافت توکن‌هایی مانند USDC یا USDT روی اتریوم را دارید، باید نسخه مربوط به Ethereum را انتخاب کنید.

تفاوت دیگری هم وجود دارد که هنگام کار با این کیف پول زیاد به آن برمی‌خورید: ETH ارز بومی اتریوم است، اما توکن‌های ERC-20 از طریق قراردادهای هوشمند روی این شبکه فعالیت می‌کنند. هر دو را می‌توان با تراست والت مدیریت کرد، ولی نحوه شناسایی دارایی و نمایش انتقال آن‌ها در Etherscan یکسان نیست.

اتریوم در تراست والت دقیقاً شامل چه دارایی‌هایی می‌شود؟

وقتی عبارت Ethereum را در تراست والت می‌بینید، ممکن است منظورتان خود شبکه، ارز ETH یا یکی از هزاران توکنی باشد که روی آن ساخته شده‌اند. برای استفاده درست از کیف پول، بهتر است این سه مفهوم را از هم جدا کنید.

Ethereum یک بلاکچین مستقل است که امکان انتقال ارزش و اجرای قراردادهای هوشمند را فراهم می‌کند. شبکه اصلی آن Ethereum Mainnet نام دارد و شناسه شبکه یا Chain ID آن 1 است. این همان شبکه‌ای است که تراکنش‌های واقعی اتریوم در آن ثبت می‌شوند.

ETH ارز بومی این شبکه است. وقتی مقداری ETH روی Ethereum Mainnet دریافت می‌کنید، موجودی آن مستقیماً در حساب اتریومی شما ثبت می‌شود. برای ETH بومی نیازی به پیدا کردن یا واردکردن قرارداد ERC-20 نیست؛ چون برخلاف توکن‌های قراردادی، موجودی ETH بخشی از ساختار اصلی شبکه است.

اما USDC، USDT، LINK و بسیاری از دارایی‌های دیگر که روی اتریوم فعالیت می‌کنند، توکن هستند. استاندارد ERC-20 قواعد مشترکی برای ساخت و مدیریت توکن‌های قابل‌تعویض تعریف می‌کند. به کمک این استاندارد، کیف پول‌ها و برنامه‌های مختلف می‌توانند موجودی توکن را بخوانند، آن را انتقال دهند و در صورت نیاز با قرارداد مربوط تعامل داشته باشند.

فرض کنید در یک آدرس اتریومی ۰٫۱ ETH و مقداری USDC نگهداری می‌کنید. موجودی ETH به خود حساب اتریومی تعلق دارد، اما موجودی USDC در قرارداد این توکن ثبت شده و از طریق همان قرارداد قابل بررسی است. تراست والت اطلاعات هر دو را می‌خواند و در فهرست دارایی‌های شما نمایش می‌دهد.

در این میان، WETH را هم ممکن است کنار ETH ببینید. WETH نسخه توکنی اتر است و روی Ethereum به‌صورت ERC-20 فعالیت می‌کند. این دارایی با ETH بومی یکسان نیست، حتی اگر ارزش آن‌ها معمولاً نزدیک به هم باشد. اگر درباره کاربرد و تبدیل آن‌ها سؤال دارید، تفاوتشان در مقاله Wrapped Token در تراست والت جداگانه توضیح داده شده است.

پس برای تشخیص دارایی، تنها دیدن نام ETH، عبارت Ethereum یا نشان یک توکن کافی نیست. باید مشخص باشد با ارز بومی شبکه کار می‌کنید یا یک توکن قراردادی.

آدرس اتریوم در تراست والت کجاست و چرا با 0x شروع می‌شود؟

آدرس حساب اتریومی معمولاً رشته‌ای شامل ۴۲ کاراکتر است: پیشوند 0x و پس از آن ۴۰ نویسه در مبنای شانزده. این آدرس شناسه عمومی حساب شماست و می‌توان آن را برای دریافت دارایی یا بررسی موجودی در مرورگر بلاکچین استفاده کرد.

در یک حساب معمولی تراست والت، آدرس دریافت ETH روی Ethereum و آدرس دریافت توکن‌های ERC-20 همان حساب یکسان است. دلیل آن هم روشن است: هر دو دارایی روی یک بلاکچین و متعلق به یک حساب هستند. برای نگهداری USDC و ETH روی Ethereum لازم نیست دو کیف پول جداگانه بسازید.

بااین‌حال، یکسان بودن آدرس دریافت به معنی یکسان بودن نوع دارایی نیست. وقتی USDC دریافت می‌کنید، شبکه باید انتقال آن را از طریق قرارداد USDC ثبت کند. دریافت ETH بومی چنین وابستگی‌ای به قرارداد توکن ندارد.

این موضوع را نباید با Contract Address اشتباه گرفت. آدرس کیف پول مشخص می‌کند دارایی متعلق به چه حسابی است، درحالی‌که آدرس قرارداد مشخص می‌کند با کدام توکن سروکار داریم. هر دو ممکن است با 0x شروع شوند، اما کاربرد متفاوتی دارند.

برای دریافت عادی USDC یا توکن ERC-20، باید آدرس کیف پول خود را به فرستنده بدهید، نه آدرس قرارداد توکن. ارسال دارایی به قرارداد نامناسب ممکن است باعث شود دسترسی به آن ممکن نباشد.

نکته دیگر اینکه آدرس 0x به‌تنهایی نوع شبکه را مشخص نمی‌کند. Ethereum، Base، Arbitrum و چند بلاکچین دیگر از قالب آدرس مشابه استفاده می‌کنند. تشخیص شبکه را باید از اطلاعات دارایی و تنظیمات انتقال انجام دهید، نه فقط از شکل آدرس.

چگونه ETH و توکن ERC-20 را در تراست والت دریافت کنیم؟

تراست والت مدیریت اتریوم را در اپلیکیشن موبایل و افزونه مرورگر پشتیبانی می‌کند. برای دریافت دارایی نیازی نیست از قبل ETH داشته باشید یا تراکنشی انجام دهید. کافی است حساب موردنظر در کیف پول در دسترس باشد و فرستنده از شبکه صحیح استفاده کند.

دریافت ETH روی Ethereum Mainnet در آیفون

اگر تراست والت از قبل راه‌اندازی شده است، مراحل زیر را انجام دهید:

1. برنامه Trust Wallet را باز کنید و وارد کیف پول موردنظر شوید.

2. گزینه Receive را انتخاب کنید.

3. عبارت ETH یا Ethereum را جست‌وجو کنید و دارایی مربوط به شبکه Ethereum را باز کنید. مراقب باشید نسخه‌های ETH روی Base، Arbitrum یا شبکه‌های دیگر را انتخاب نکنید.

4. در صفحه دریافت، عنوان دارایی و شبکه را بررسی کنید. آدرس عمومی و کد QR نمایش داده می‌شوند. با گزینه Copy آدرس را کپی کنید.

5. در کیف پول یا صرافی مبدأ، شبکه برداشت را روی Ethereum یا Ethereum Mainnet قرار دهید و آدرس کپی‌شده را وارد کنید.

در بعضی نسخه‌های برنامه می‌توانید ابتدا دارایی ETH را از فهرست موجودی‌ها انتخاب کنید و سپس وارد Receive شوید. تفاوت مسیر مهم نیست؛ نتیجه باید صفحه دریافت ETH روی Ethereum باشد.

اگر از صرافی برداشت می‌کنید، پیش از ثبت درخواست ببینید صرافی واقعاً برداشت ETH روی Ethereum را ارائه می‌دهد یا خیر. انتخاب شبکه‌ای ارزان‌تر با آدرس مشابه، به معنی انتقال دارایی به شبکه اصلی اتریوم نیست.

پس از ارسال موفق، تراکنش روی بلاکچین ثبت می‌شود. ممکن است تراست والت موجودی جدید را با کمی تأخیر نمایش دهد؛ در چنین شرایطی بهتر است ابتدا وضعیت تراکنش را بررسی کنید، نه اینکه بلافاصله یک برداشت دیگر انجام دهید.

دریافت USDC، USDT و سایر توکن‌های ERC-20

برای دریافت یک توکن ERC-20 نیز از بخش Receive استفاده می‌کنید، اما این بار باید همان توکن را روی شبکه Ethereum انتخاب کنید.

فرض کنید قرار است USDC اتریومی دریافت کنید. در فهرست دارایی‌ها USDC را پیدا کنید و مطمئن شوید شبکه آن Ethereum است. سپس آدرس دریافت را کپی کنید. در حساب معمولی یکسان، این آدرس می‌تواند دقیقاً همان آدرسی باشد که برای ETH بومی مشاهده کرده‌اید.

تفاوت مهم در سمت فرستنده است. اگر USDC روی Base نگهداری می‌شود و مقصد از شما USDC روی Ethereum خواسته است، ارسال معمولی روی Base نتیجه موردنظر را ایجاد نمی‌کند. باید پیش از انتقال، شبکه دارایی در مبدأ و شبکه پذیرفته‌شده در مقصد مشخص و هماهنگ باشند.

برای دریافت توکن، معمولاً نیازی به پرداخت Gas توسط گیرنده نیست. فرستنده هزینه اجرای تراکنش را می‌پردازد. داشتن ETH زمانی اهمیت پیدا می‌کند که بخواهید توکن دریافتی را از آدرس خودتان منتقل کنید یا عملیاتی روی شبکه انجام دهید.

کارمزد اتریوم در تراست والت با چه ارزی پرداخت می‌شود؟

اتریوم برای پردازش تراکنش‌ها از سازوکاری به نام Gas استفاده می‌کند. Gas معیاری برای میزان کار محاسباتی موردنیاز شبکه است و هزینه آن در تراکنش‌های معمول Ethereum Mainnet با ETH پرداخت می‌شود.

به همین دلیل، داشتن موجودی یک توکن ERC-20 همیشه برای انتقال آن کافی نیست. ممکن است در تراست والت USDC داشته باشید، اما هنگام ارسال آن با خطای کمبود Gas روبه‌رو شوید. علت معمول این است که ETH کافی برای اجرای تراکنش در همان حساب و روی همان شبکه ندارید.

تفاوت هزینه انتقال ETH و توکن‌ها هم از همین ساختار می‌آید. یک انتقال معمولی ETH بین دو حساب عادی اتریوم ۲۱ هزار واحد Gas نیاز دارد، اما انتقال ERC-20 مستلزم اجرای منطق قرارداد است و می‌تواند Gas بیشتری مصرف کند. تعامل با برنامه‌های غیرمتمرکز نیز بسته به عملیاتی که انجام می‌دهند هزینه متفاوتی دارد.

مبلغ نهایی را نمی‌توان با یک عدد ثابت اعلام کرد. هزینه واقعی به مقدار Gas مصرف‌شده و قیمت مؤثر هر واحد Gas بستگی دارد. در مدل کارمزد اتریوم، Base Fee و Priority Fee نقش دارند و تنظیماتی مانند Gas Limit یا Max Fee نیز ممکن است در جزئیات تراکنش دیده شوند. Gas Limit سقف مجاز مصرف Gas است و الزاماً به این معنی نیست که تمام آن مصرف خواهد شد.

آنچه برای کاربر اهمیت دارد، عدد Network Fee در صفحه بررسی تراکنش است. قبل از تأیید، مبلغ ارسالی و هزینه شبکه را جداگانه بخوانید. اگر می‌خواهید ETH بومی ارسال کنید، باید از موجودی خود برای کارمزد نیز مبلغ کافی باقی بگذارید. اگر هم اجرای یک قرارداد پس از ثبت روی شبکه ناموفق شود، ممکن است Gas مصرف‌شده قابل بازگشت نباشد.

توضیح کامل محاسبه هزینه، کارمزد صرافی و روش‌های کاهش آن در مقاله کارمزد تراست والت آمده است.

البته یک استثنا در امکانات فعلی تراست والت وجود دارد. قابلیت FlexGas اجازه می‌دهد در بعضی تراکنش‌های پشتیبانی‌شده روی Ethereum، کارمزد را با توکن‌هایی مانند USDT یا USDC پرداخت کنید. اگر این قابلیت برای عملیات شما فعال باشد، گزینه انتخاب Gas Token در بخش Network fee نمایش داده می‌شود. بنابراین نباید نتیجه گرفت که تمام انتقال‌های ERC-20 بدون ETH انجام می‌شوند؛ این امکان به نوع تراکنش و پشتیبانی فعلی کیف پول وابسته است و هزینه شبکه را نیز حذف نمی‌کند.

Contract Address توکن ERC-20 را از کجا پیدا کنیم؟

اگر در تراست والت چند توکن با نام و لوگوی مشابه می‌بینید، Contract Address یکی از اطلاعات اصلی برای تشخیص آن‌هاست. این آدرس به قرارداد هوشمندی اشاره می‌کند که موجودی و عملیات مربوط به توکن را روی یک شبکه مشخص مدیریت می‌کند.

برای مثال، طبق مستندات رسمی Circle، آدرس قرارداد USDC روی Ethereum Mainnet به این شکل است:

0xA0b86991c6218b36c1d19D4a2e9Eb0cE3606eB48

این آدرس را می‌توانید در فهرست رسمی قراردادهای USDC شرکت Circle مشاهده کنید و سپس صفحه آن را در Etherscan باز کنید.

نکته جالب اینکه USDC روی Base نیز وجود دارد، اما قرارداد آن متفاوت است. پس یک توکن با نام و نماد یکسان می‌تواند در دو شبکه، آدرس قرارداد جداگانه‌ای داشته باشد. اگر بخواهید موجودی USDC اتریومی را بررسی کنید، مراجعه به قرارداد Base نتیجه درستی به شما نمی‌دهد.

برای شناسایی توکن، ابتدا شبکه و سپس قرارداد اعلام‌شده در مستندات رسمی ناشر یا پروژه را بررسی کنید. Etherscan می‌تواند اطلاعات قرارداد، جزئیات توکن و تراکنش‌های آن را نمایش دهد، اما صرف دیده‌شدن نام، لوگو یا عبارت Verified در یک Explorer تضمین نمی‌کند که توکن از نظر اقتصادی معتبر یا بدون ریسک است.

اگر توکن واقعی روی آدرس شما وجود دارد ولی در فهرست تراست والت دیده نمی‌شود، ممکن است لازم باشد نمایش آن را فعال کنید یا قرارداد را به کیف پول معرفی کنید. مراحل این کار در آموزش اضافه کردن توکن به تراست والت با آدرس قرارداد توضیح داده شده است.

بررسی تراکنش‌های ETH و ERC-20 در Etherscan

برای اینکه مطمئن شوید تراکنشی واقعاً روی Ethereum Mainnet ثبت شده، لازم نیست فقط به وضعیت نمایش‌داده‌شده در تراست والت اعتماد کنید. Etherscan مرورگر عمومی بلاکچین اتریوم است و اطلاعات تراکنش‌ها، حساب‌ها و قراردادهای ثبت‌شده روی شبکه اصلی را نمایش می‌دهد.

دو روش برای بررسی وجود دارد: جست‌وجوی آدرس عمومی کیف پول یا واردکردن شناسه تراکنش. شناسه تراکنش معمولاً با نام‌های TXID، Transaction Hash یا Tx Hash شناخته می‌شود.

اگر تراکنشی انجام داده‌اید، می‌توانید از بخش جزئیات آن در Trust Wallet، شناسه یا لینک Explorer را بردارید. سپس Etherscan را باز کنید و شناسه را در کادر جست‌وجو قرار دهید. برای این کار نیازی به اتصال کیف پول، واردکردن عبارت بازیابی یا امضای پیام نیست.

در صفحه جزئیات، چند اطلاعات به شما کمک می‌کنند نتیجه را درست بخوانید.

Status مشخص می‌کند تراکنش موفق بوده، شکست خورده یا هنوز در انتظار ثبت است. برای تراکنش‌های ثبت‌شده می‌توانید شماره بلاک، زمان و تعداد تأییدها را مشاهده کنید. From معمولاً فرستنده تراکنش را نشان می‌دهد و Transaction Fee هزینه‌ای است که برای پردازش آن مصرف شده است.

اما هنگام بررسی توکن ERC-20، خواندن فیلد To کمی دقت می‌خواهد. در یک انتقال ساده ETH، این فیلد معمولاً آدرس دریافت‌کننده است. در انتقال معمولی ERC-20، تراکنش با قرارداد توکن تعامل می‌کند؛ بنابراین ممکن است Interacted With (To) آدرس قرارداد را نشان دهد، نه حسابی که توکن را دریافت کرده است.

در چنین شرایطی باید بخش ERC-20 Tokens Transferred یا رویدادهای انتقال توکن را بررسی کنید. این قسمت مشخص می‌کند چه توکنی، از چه آدرسی و به چه آدرسی منتقل شده است.

برای مثال، اگر قرار بوده USDC دریافت کنید، فقط مشاهده Success کافی نیست. باید ببینید در همان تراکنش، انتقال USDC با قرارداد مورد انتظار ثبت شده و آدرس گیرنده نیز با حساب شما مطابقت دارد. ممکن است مقدار Value در تراکنش یک انتقال ERC-20 برابر صفر ETH باشد، درحالی‌که مقدار مشخصی توکن جابه‌جا شده است. این وضعیت به‌خودی‌خود نشانه خطا نیست.

یک تفاوت دیگر هم بین بررسی آدرس و بررسی TXID وجود دارد. وقتی آدرس کیف پول را جست‌وجو می‌کنید، انتقال‌های معمول ETH را می‌توان در بخش Transactions و رویدادهای ERC-20 را در بخش Token Transfers مشاهده کرد. برای دریافت ETH از طریق قراردادها، ممکن است لازم باشد انتقال‌های داخلی را هم بررسی کنید.

Etherscan اطلاعات ثبت‌شده روی Ethereum Mainnet را نشان می‌دهد. اگر تراکنش شما روی Base یا Arbitrum انجام شده باشد، باید از Explorer همان شبکه استفاده کنید. جست‌وجوی یک TXID مربوط به شبکه دیگر در Etherscan اتریوم قرار نیست الزاماً نتیجه‌ای نمایش دهد.

ETH روی Ethereum با ETH روی Base و Arbitrum چه فرقی دارد؟

یکی از دلایل سردرگمی کاربران این است که در تراست والت چند دارایی با نماد ETH دیده می‌شود. ممکن است ETH روی Ethereum Mainnet داشته باشید و در کنار آن گزینه‌های ETH روی Base یا Arbitrum را نیز مشاهده کنید.

Base و Arbitrum One شبکه‌های لایه دوم اتریوم هستند. این شبکه‌ها برای اجرای تراکنش‌ها از زیرساخت جداگانه‌ای استفاده می‌کنند و در عین حال به Ethereum وابسته‌اند. از دید کیف پول، موضوع مهم این است که موجودی هرکدام روی همان شبکه نگهداری و بررسی می‌شود.

برای مثال، اگر در تراست والت مقداری ETH روی Base دارید، این موجودی برای پرداخت کارمزد یک تراکنش عادی روی Ethereum Mainnet قابل استفاده نیست. برعکس، ETH موجود روی شبکه اصلی نیز به‌صورت خودکار هزینه عملیات شما را در Base پرداخت نمی‌کند.

همین تفاوت درباره توکن‌ها وجود دارد. USDC روی Ethereum و USDC روی Arbitrum در دو شبکه مستقل ثبت می‌شوند و قراردادهای جداگانه‌ای دارند. بنابراین وقتی یک سرویس از شما واریز USDC-ERC20 روی Ethereum را می‌خواهد، داشتن همان نماد توکن روی Arbitrum به معنی آماده‌بودن دارایی برای واریز به آن سرویس نیست.

برای جابه‌جایی دارایی از یک شبکه به شبکه دیگر، باید از مسیر Cross-chain یا Bridge معتبر و پشتیبانی‌شده استفاده شود. تغییر Network در رابط تراست والت یا اضافه‌کردن دوباره یک توکن، خود دارایی را بین شبکه‌ها جابه‌جا نمی‌کند.

اگر بیشتر با Base سروکار دارید، جزئیات دریافت ETH، کارمزد و بررسی موجودی آن در راهنمای شبکه Base در تراست والت توضیح داده شده است.

یک نکته درباره اصطلاح ERC-20 هم وجود دارد. از نظر فنی، استاندارد ERC-20 فقط به شبکه اصلی Ethereum محدود نیست و روی شبکه‌های سازگار با EVM نیز استفاده می‌شود. اما وقتی یک صرافی در فهرست برداشت، شبکه ERC20 را کنار یک ارز نمایش می‌دهد، معمولاً منظورش مسیر Ethereum Mainnet است. همیشه نام دقیق شبکه را در همان سرویس تأیید کنید.

اتصال تراست والت به DAppهای اتریوم

تراست والت علاوه بر نگهداری ETH و توکن‌ها، امکان اتصال حساب اتریومی به برنامه‌های غیرمتمرکز را نیز فراهم می‌کند. این برنامه‌ها می‌توانند خدمات متفاوتی مانند معامله، وام‌دهی، مدیریت دارایی یا تعامل با قراردادهای هوشمند ارائه دهند.

در موبایل، بسته به نسخه برنامه و روش اتصال پشتیبانی‌شده توسط DApp، می‌توانید از مرورگر داخلی تراست والت یا WalletConnect استفاده کنید. در رایانه نیز افزونه رسمی Trust Wallet از Ethereum و اتصال به برنامه‌های سازگار پشتیبانی می‌کند.

نکته اصلی هنگام اتصال، تطبیق شبکه است. اگر DApp روی Ethereum Mainnet فعالیت می‌کند، باید درخواست اتصال و عملیات موردنظر نیز مربوط به همین شبکه باشد. اگر برنامه از شما بخواهد به شبکه دیگری بروید، پیش از تأیید دلیل آن را بررسی کنید.

اتصال اولیه معمولاً باعث انتقال ارز نمی‌شود، اما این موضوع را نباید به تمام درخواست‌های بعدی تعمیم داد. ممکن است DApp برای استفاده از توکن، درخواست Approval یا امضای پیام و تراکنش جداگانه‌ای ارسال کند. بعضی امضاها نیز می‌توانند مجوزهای مالی ایجاد کنند؛ بنابراین فقط به صفر بودن کارمزد یک امضا اعتماد نکنید.

پیش از هر تأیید، آدرس سایت، شبکه، حساب انتخاب‌شده و محتوای درخواست را بخوانید. اینکه یک DApp در مرورگر تراست والت باز می‌شود یا امکان اتصال کیف پول را دارد، به‌معنی معتبر بودن قراردادهای آن نیست.

اگر ETH یا توکن اتریومی در تراست والت نمایش داده نشد، چه کنیم؟

نمایش‌ندادن موجودی همیشه به معنی انجام‌نشدن انتقال نیست. پیش از هر اقدامی، مشخص کنید دارایی واقعاً روی کدام شبکه قرار گرفته است و آیا تراکنش ثبت شده یا نه.

اگر فرستنده یک TXID داده است، ابتدا بررسی کنید این شناسه مربوط به Ethereum Mainnet است یا شبکه دیگری. سپس در Explorer مناسب، وضعیت تراکنش و آدرس دریافت‌کننده را کنترل کنید. اگر انتقال ERC-20 بوده است، Contract Address و رویداد انتقال توکن را نیز با اطلاعات رسمی مطابقت دهید.

گاهی توکن به‌درستی روی آدرس قرار دارد، اما در فهرست دارایی‌های فعال نمایش داده نمی‌شود. در این حالت می‌توانید از بخش مدیریت دارایی‌های تراست والت، همان توکن و شبکه را پیدا کنید. نبود قیمت یا لوگو نیز به‌تنهایی به معنی نامعتبر بودن انتقال نیست.

اگر قصد ارسال توکن دارید ولی خطای Insufficient Gas می‌بینید، ابتدا موجودی ETH همان حساب روی Ethereum را بررسی کنید. وجود ETH روی Arbitrum یا Base این مشکل را در شبکه اصلی حل نمی‌کند. اگر امکان پرداخت جایگزین از طریق FlexGas در همان تراکنش ارائه شده باشد، می‌توانید هزینه و شرایط آن را جداگانه بررسی کنید.

گاهی نیز تراکنش در Etherscan با وضعیت Success دیده می‌شود، اما گیرنده همچنان واریزی را تأیید نکرده است. در این شرایط باید بین ثبت موفق روی بلاکچین و پردازش واریز توسط سرویس مقصد تفاوت گذاشت. صرافی یا پلتفرم حضانتی ممکن است به تعداد مشخصی تأیید نیاز داشته باشد یا اساساً آن دارایی و شبکه را برای واریز پشتیبانی نکند.

مسئله حساس‌تر زمانی است که دارایی را روی شبکه اشتباه فرستاده‌اید. اگر مقصد کیف پول شخصی شما باشد و کنترل همان حساب را روی شبکه انتخاب‌شده نیز داشته باشید، ممکن است امکان دسترسی به دارایی وجود داشته باشد. اما اگر مقصد یک صرافی یا سرویس حضانتی است، بازیابی به پشتیبانی و سیاست همان سرویس وابسته است و تضمینی ندارد.

برای بررسی چنین خطایی، اطلاعات تراکنش را نگه دارید و از انجام انتقال‌های آزمایشی پشت‌سرهم یا اتصال کیف پول به سایت‌های مدعی بازیابی خودکار خودداری کنید.

برای استفاده درست از اتریوم در تراست والت چه چیزهایی را باید بدانیم؟

استفاده از Ethereum در تراست والت پیچیده نیست، به شرط آنکه هر دارایی را همراه با شبکه‌اش بشناسید. ETH بومی برای نگهداری، انتقال و پرداخت معمول Gas روی شبکه اصلی استفاده می‌شود. توکن‌های ERC-20 نیز در همان اکوسیستم فعالیت می‌کنند، اما موجودی و انتقال آن‌ها از طریق قراردادهای هوشمند مدیریت می‌شود.

هنگام دریافت، آدرس کیف پول و شبکه را بررسی کنید؛ برای شناسایی توکن به Contract Address معتبر مراجعه کنید و پس از ارسال، TXID را در Explorer همان شبکه ببینید. این سه بررسی کمک می‌کنند تفاوت میان انتخاب اشتباه شبکه، نمایش‌ندادن توکن و انجام‌نشدن واقعی تراکنش را تشخیص دهید.

سؤالات متداول

آیا بدون داشتن ETH می‌توان توکن ERC-20 در تراست والت دریافت کرد؟

بله. برای دریافت معمول یک توکن ERC-20 به موجودی ETH در حساب گیرنده نیاز ندارید؛ هزینه انتقال را فرستنده تأمین می‌کند. اما برای ارسال یا استفاده بعدی از آن توکن، معمولاً به Gas نیاز دارید؛ مگر اینکه برای عملیات مشخصی سازوکار پرداخت جایگزین پشتیبانی شود.

چرا آدرس دریافت ETH و USDC اتریومی من یکسان است؟

چون هر دو دارایی روی Ethereum Mainnet و متعلق به یک حساب هستند. آدرس حساب برای دریافت ETH بومی و توکن‌های ERC-20 همان حساب استفاده می‌شود، اما هر توکن قرارداد مخصوص خود را دارد. هنگام دریافت، همچنان دارایی و شبکه صحیح را در رابط کیف پول انتخاب کنید.

آیا ETH با برچسب ERC20 در صرافی، یک توکن ERC-20 است؟

خیر. ETH بومی Ethereum Mainnet خودش توکن ERC-20 نیست. بعضی صرافی‌ها برای مشخص‌کردن شبکه برداشت از عنوان ERC20 استفاده می‌کنند. در این حالت باید بررسی کنید منظور سرویس واقعاً Ethereum Mainnet است.

چرا در Etherscan آدرس To با آدرس دریافت‌کننده توکن فرق دارد؟

در یک انتقال معمولی ERC-20، تراکنش با قرارداد توکن تعامل می‌کند و ممکن است فیلد To آدرس آن قرارداد را نشان دهد. برای تشخیص دریافت‌کننده واقعی توکن، بخش ERC-20 Tokens Transferred یا رویدادهای انتقال را بررسی کنید.

اگر Etherscan تراکنش را Success نشان دهد ولی موجودی در تراست والت اضافه نشود، چه کنیم؟

ابتدا مطمئن شوید شبکه، آدرس دریافت‌کننده و Contract Address توکن درست هستند. سپس فهرست دارایی‌های فعال در تراست والت را بررسی کنید. اگر مقصد صرافی است، وضعیت واریز و تعداد تأییدهای موردنیاز آن سرویس نیز اهمیت دارد.

آیا می‌توان ETH موجود روی Ethereum را با انتخاب آدرس Base یا Arbitrum به همان شبکه منتقل کرد؟

خیر. استفاده از آدرس مشابه، دارایی را خودکار بین بلاکچین‌ها منتقل نمی‌کند. اگر هدف تغییر شبکه دارایی از Ethereum Mainnet به Base یا Arbitrum باشد، باید از روش Cross-chain یا Bridge پشتیبانی‌شده استفاده کنید و شرایط آن را پیش از تأیید بررسی کنید.

منابع رسمی

• Trust Wallet: صفحه رسمی کیف پول Ethereum، آموزش دریافت ارز، افزونه مرورگر و مستندات FlexGas

• Trust Wallet Developers: اتصال موبایل با WalletConnect و پشتیبانی Ethereum در افزونه

• Ethereum.org: حساب‌ها و آدرس‌ها، استاندارد ERC-20، Gas و کارمزدها و شبکه‌های اتریوم

• Circle: آدرس رسمی قراردادهای USDC در شبکه‌های مختلف

• Etherscan: راهنمای رسمی خواندن اطلاعات تراکنش

• Base و Arbitrum: مستندات شناسه شبکه Base، مشخصات شبکه Arbitrum One و توضیح Gas در Arbitrum